De "legende" en oorsprong van Basbricht gaat terug naar het jaar 702 AD, althans dat is een van de berichtgevingen. De kasteelheer had een stuk wei, ergens gelegen op een eiland in de Maas, gelegen tussen Illikhoven en Maaseik, dat alleen tijdens halve maan leeft, verkocht aan ene Dollander van ver weg. Het eeuwige conflict is dat ze op hun avonturen steeds terug moeten keren naar het dorp voordat de maan vol is, anders verdwijnt het dorp weer.

Zijn Bomma was het daar niet mee eens, het was immers ooit van haar bomma geweest en ze hechtte er veel waarde aan. Het kon de kasteelheer echter niets schelen. De tijden waren immers duister aan het worden en er moest tenslotte botram op de plank komen.

Diezelfde avond nog sprak de Bomma haar vloek uit over het dorpje Bricht en haar inwoners. Ze zou nog liever willen dat het dorp de Maas in zakte dan dat het aan die koopman werd verkocht. Haar wens werd hoe dan ook werkelijk. Vanaf die tijd wordt het dorpje Basbricht genoemd omdat het daadwerkelijk naar beneden is gezakt. Doch af en toe hoort men de klokken luiden boven het gebied waarvan men wist dat er ooit Bricht had gelegen. De vloek kon echter nooit ongedaan worden gemaakt en nog immer leven de dorpelingen gezamenlijk al zo'n 1303 jaren samen.

In 1829 stelde het toenmalige nieuwe stadsbestuur een commissie voor die er voor moest zorgen dat de vloek opgelost diende te worden. Uiteraard, stadsbesturen eigen, stond er zes jaar later, na alles in drievoud te hebben ingeleverd een team klaar dat klaargestoomd leek voor de missie in het nieuwe Europa van Wenen om Basbricht weer aan de oppervlakte te krijgen.

In het dorp is verder alles normaal, men was eigenlijk al voor 1993 online. Daar had Jean samen met DenHecker al aan gewerkt. hoewel het opvalt dat spreekwoorden en gezegden algemeen goed zijn in het dorpje 'Basbricht'.

De special agents Vandenbongerd, DenHecker en DeBekker werden vanwege hun skills al snel naar voren geduwd om deze zaak te klaren, met als enig aanknopingspunt dat men een Maastrichts konijn diende te vinden.

VandenBongert, een gemengd agrarier, weet van koetjes en kalfjes. DeBekker, nomen est omen, met als special gadget een portable fastfoodmachine, bakt meer dan zoete broodjes in een mum van tijd. DenHecker, uitvinder, constructeur en was winnaar van het OLS in 1847, 1848, 1849 en in 1912-1913 en 1914 en nog steeds en "forme".

Al zo'n 170 jaar zijn de drie heren op hun missie op zoek naar het Maastrichts konijn dat waarschijnlijk terug richting LA BELGIQUE gerend is. Dorstig op zoek in het land dat ooit het hunne was,hebben ze de dorpen en steden in rustige en woelige tijden leren kennen en heeft men altijd het nuttige met het aangename weten te vermengen.

Slechts een persoon was tot op heden op de hoogte van de taak van deze levende legendes die immer en overal incognito aanwezig waren op menig folkloristisch treffen in de zuidelijke 'laaglanden', een agente van Flemapol: Mlle V.VA.

Haar notities,onderzoeken en interviews met de heren en haar uiteindelijke job in dienst van V, D ende D brengt een schat naar boven aan informatie, avonturen en anekdotes waarvoor onze anonieme bron een cartoontekenaar in moest schakelen om uw dit verhaal zo klaar mogelijk te kunnen illustreren.

Doch waar gebeurt, zijn de namen fictief en enige relatie met de werkelijkheid berust op toeval. Zij voeren u mee naar een magisch en surrealistische wereld van uwe zuiderburen.

Niets van deze tekst mag worden gebruikt, zonder een uitdrukkelijke toestemming van de auteur. (B.O.R.N.)